Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014

MANHATTAN ISLAND

                         THE NEW YORK PLANET



ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ!!! Τι να πρωτο- πεί κανείς για την πόλη αυτή... Ο χαρακτηρισμός η πόλη που ποτέ δεν κοιμάται είναι φτωχός. Εκεί όλα τρέχουν με την ταχύτητα του φωτός. Το ταξίδι στην πόλη αυτή ήταν το μεγαλύτερο μου όνειρο, και το πραγματοποίησα τον Ιανουάριο του 2011. Παρέα με τον ξάδερφό μου που κουβαλάει την ίδια τρέλα με μένα ξεκινήσαμε από τη Φρανκφούρτη για τη Νέα Υόρκη. Το 10ωρο ταξίδι ήταν ευχάριστο κυρίως λόγω της αναμονής για την άφιξη. Το JFK μας υποδέχτηκε με ήλιο αλλά και αρκετά αυστηρό έλεγχο. Πήραμε το τρένο από το Μπρούκλιν και στη συνέχει μετρό για να φτάσουμε στο ξενοδοχείο που βρίσκονταν στο Upper West Side. Ούτε λόγος δεν έγινε για ξεκούραση. Μετά από ένα γρήγορο μπάνιο πήραμε το μετρό με προορισμό τη μεγαλύτερη και πιο γνωστή πλατεία σε όλο τον κόσμο... Ακόμα και τώρα κάθε φορά που σκέφτομαι τη στιγμή που, ανεβαίνοντας τα σκαλιά του μετρό και βγαίνοντας στην Times Square, ένιωσα ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του πλανήτη, με κάνει να γελάω σαν χαζή. Ένιωθα ότι είχα βρεθεί σε άλλο πλανήτη όχι απλά σε άλλη ήπειρο. 
TIMES SQUARE

TIMES SQUARE

Mετά από αρκετό περπάτημα στην πλατεία και χαζεύοντας τα πάντα μαζί με ένα hot dog στο χέρι (δεν νοείται να μην φας hot dog στη Νέα Υόρκη...και burger και cheesecake και twizzlers και φυσικά butterfinger, ειδικά τα butterfingers είναι τα καλύτερα!!!) επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για λίγες ώρες ύπνου.
Η επόμενη μέρα μας βρήκε να γυρνάμε βόλτες σε όλη την πόλη, στο τεράστιο Central Park, στο ανατολικό Manhattan , στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και στο Metropolitan Museum of Art (όπου όσοι είστε φοιτητές να ξέρετε ότι με τη επίδειξη του πάσο σας έχετε μειωμένη είσοδο) και στο τέλος της ημέρας να καταλήγουμε στο Empire State Building. Είχε πλέον νυχτώσει όταν ανεβήκαμε στον 80ο όροφο του κτιρίου και παρά το τσουχτερό κρύο η θέα μας αποζημίωσε και με το παραπάνω. Η πόλη φωταγωγημένη  μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι σου.... σαν να μην έχει όρια... 
CENTRAL PARK
EMPIRE STATE BUILDING

THE VIEW FROM THE EMPIRE STATE BUILDING
 Το τέλος μιας τέλειας μέρας!    Μαζί με το πρώτο φως της μέρας ήρθε και το χιόνι. Ευτυχώς όχι πολύ ίσα ίσα ώστε να χωθούμε στα εμπορικά και να κάνουμε τα ψώνια που είχαμε πει να τα αφήσουμε για την τελευταία μέρα. Το Bloomingdales, το MACY'S και το Bergdorf & Goodman είχαν ήδη στολίσει τις βιτρίνες τους με την ανοιξιάτικη κολεξιόν και με λουλούδια παρ' όλο που η θερμοκρασία δεν άγγιζε ούτε τους 0 βαθμούς!!! Αλλά αυτή είναι η Νέα Υόρκη, κι εγώ τολμώ να πω πως εκτός από τη θέρμανση με ζέσταναν και οι πολύ καλές τιμές αλλά και οι προσφορές που μείωσαν αισθητά το ποσό που είχα προϋπολογήσει  ότι θα ξόδευα στα ψώνια. Η καλοκαιρινή μου γκαρνταρόμπα ανανεώθηκε, οι τσέπες μου δεν άδειασαν και έζησα την εμπειρία του shopping στην απόλυτη πόλη για shopping!!! Τι καλύτερο?
Το βραδάκι το χιόνι είχε σταματήσει και αφού βάλαμε τα καλά μας πήραμε ένα από τα γνωστά σε όλους κίτρινα ταξί με κατεύθυνση το Greenwitch Village και τα στέκια των φοιτητών. Βρήκαμε ένα όμορφο μπαράκι ήπιαμε το κοκτέιλ μας και είδαμε τον τρόπο διασκέδασης των Νεοϋορκέζων και το πόσο πολύ διαφέρει από τον δικό μας. Μεταξύ μας , ο δικός μας είναι λίγο καλύτερος.
Την επόμενη μέρα, ευτυχώς δεν χιόνιζε κι έτσι πήραμε το καραβάκι που μας πήγε στο Ellis Island, όπου αποβιβάζονταν οι μετανάστες πριν τους επιτραπεί η είσοδος στην πόλη, και στη συνέχεια στο μνημείο ορόσημο της Νέας Υόρκης , το Άγαλμα της Ελευθερίας. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορείς παρά να νιώσεις δέος βλέποντας το όχι τόσο λόγω μεγέθους (δεν είναι τόσο μεγάλο όσο φαίνεται στις ταινίες) αλλά γιατί βλέπεις ένα από τα δημοφιλέστερα μνημεία σε όλο τον κόσμο! Αφού προμηθευτήκαμε τα απαραίτητα σουβενίρ, κάναμε βόλτα στην περιοχή του χρηματιστηρίου , των τραπεζών και των γιάπηδων γνωστή σε όλους ως Wall Street και στη συνέχεια ένας καφές στον πύργο του Donald Trump όπου ότι λάμπει εκεί μέσα είναι χρυσός! Και φυσικά συνέχεια είχε η βόλτα στην 5η λεωφόρο γιατί είναι τουλάχιστον ιεροσυλία να φτάσεις μέχρι τη Νέα Υόρκη και να μην περπατήσεις την 5th Avenue... Τα καταστήματα των μεγάλων οίκων μόδας , τα πολυτελή ξενοδοχεία ( με πρώτο και καλύτερο το Plaza) , και τα ακριβά εστιατόρια συναγωνίζονται για το ποιο θα κλέψει την παράσταση... Περπατάς εκεί και νιώθεις like a brand new όπως πολύ σωστά τραγουδάει η Αλίσια.                                                                                                                                                                                                          
THE STATUE OF LIBERTY
 Το βραδάκι συναντήσαμε όλους τους σταρς στο μουσείο κέρινων ομοιωμάτων της Μαντάμ Τισό και στη συνέχεια παρακολουθήσαμε ερασιτεχνικό πατινάζ στο Rockefeller Center με την τεράστια πίστα παγοδρόμιο. Από εκεί σειρά είχε ένα μαγαζί με είδη δώρων από τις πιο γνωστές αμερικάνικες τηλεοπτικές σειρές. Ως μεγάλοι φαν της σειράς Φιλαράκια (γίνεσαι θέλοντας και μη μετά από τόσες επαναλήψεις ) προμηθευτήκαμε κι άλλα αναμνηστικά . Αυτή τη φορά η μέρα έκλεισε με το καλύτερο burger που έχω δοκιμάσει στο στέκι των αστυνομικών της Νέας Υόρκης. 

PLAZA HOTEL


Την προτελευταία μέρα μας την περάσαμε ανακαλύπτοντας ένα στοιχείο που διακατέχει τη Νέα Υόρκη και της αποδίδει τον χαρακτηρισμό Μητρόπολη του κόσμου: την πολυπολιτισμικότητα.  Οι εθνικότητες που κατοικούν στην Νέα Υόρκη είναι αμέτρητες και έχουν δημιουργήσει τις δικές τους κοινότητες, μικρές πόλεις μέσα στην πόλη. Στην περιοχή της China Town θα νομίζεις πως όντως βρίσκεσαι στην Κίνα ενώ στην περιοχή του Little Italy, κυριαρχεί ένας ευρωπαϊκός τόνος. Κι εκεί που χαζεύεις τα ιταλικά εστιατόρια , να σου και ξεπροβάλλει από το πουθενά μια Ουκρανική εκκλησία. Και όχι πολύ μακριά από κει κάνουν την εμφάνιση τους και κάποιοι ραββίνοι κατά την έξοδό τους από τη συναγωγή. Μεξικάνοι και Πουερτορικανοί , Άραβες και Ρώσοι , Ινδοί , Έλληνες , Αφροαμερικανοί συνυπάρχουν αρμονικά. Όλοι είναι Αμερικάνοι πολίτες όμως όλοι προέρχονται από κάπου αλλού και αυτό είναι πολύ όμορφο. Είναι διαφορετικοί αλλά και ίσοι. 

 Μετά τις κοσμοπολίτικες γειτονιές φτάσαμε στις αποβάθρες του λιμανιού και περάσαμε κάτω από τις γέφυρες του Μπρούκλιν και του Μανχάταν. Η γέφυρα του Μπρούκλιν , η πιο παλιά από τις δύο αποτελεί χαρακτηριστικό αξιοθέατο της πόλης και όχι άδικα καθώς η κατασκευή της θεωρείται από τις πιο δύσκολες . Η επίσκεψη στο σημείο όπου έγινε η τρομοκρατική ενέργεια της 11ης Σεπτεμβρίου στο World Trade Center,  η Ground Zero όπως λέγεται πλέον και στο μουσείο που φιλοξενεί τα απομεινάρια της επίθεσης ήταν από τις πιο έντονες στιγμές σε όλο το ταξίδι. Έβλεπες σκηνές από εκείνη τη μέρα μαρτυρίες ανθρώπων που το έζησαν από κοντά, που έχασαν τους ανθρώπους τους και δεν μπορείς να μην συγκινηθείς.  Το βράδυ με βρήκε να κοιμάμαι πτώμα από την κούραση αλλά άξιζε τον κόπο. Η επόμενη μέρα ήταν η τελευταία...

                                                

                                                                                                        Ξύπνησα με μια απίστευτη
μελαγχολία... Δεν ήθελα με τίποτα να τελειώσει αυτό το ταξίδι, δεν ήθελα να φύγω από αυτή την πόλη, την ένιωθα σαν σπίτι μου όσο τρελό κι αν ακούγεται. Έχει μια μαγεία αυτήν η πόλη σαν να θέλει να σε κρατήσει για πάντα εκεί... Δεν είναι τυχαίο που όσοι την έχουν δει θέλουν να την ξαναδούν. Πήρα το μετρό και κατέβηκα για τελευταία φορά στη  Times Square μόνη μου αυτή τη φορά να κάνω την τελευταία βόλτα μου στην πόλη που με κέρδισε πιο πολύ από οποιαδήποτε άλλη έχω επισκεφτεί. Φαντάστηκα πως θα ήταν η ζωή μου αν είχα τη δυνατότητα να ζήσω σ' αυτή την πόλη για κάποια χρόνια και πλέον έχω βάλει στόχο να καταφέρω να ζήσω τουλάχιστον 2 χρόνια εκεί. Ελπίζω να τα καταφέρω... Κι εσείς τολμήστε να κάνετε το ταξίδι των ονείρων σας όπου κι αν είναι αυτό! Αν πάντως επιλέξετε για προορισμό σας τη Νέα Υόρκη η εμπειρία που θα ζήσετε θα είναι μοναδική, και σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα!!!
 Και ποιος ξέρει μπορεί σε λίγο καιρό να σας γράφω από την πόλη που ποτέ δεν κοιμάται.... 
FLATIRON BUILDING
CHRYSLER BUILDING




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου